فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه­ی توانمندسازی روانی- اجتماعی بر کاهش استرس والدینی و ارتقای بهزیستی روان‌شناختی والدین دارای کودک کم­توان­ ذهنی انجام شد. روش: طرح این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی به شیوه پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 648 نفر از والدین دارای کودک کم­توان ذهنی بود که 40 نفر از آن‌ها به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و 20 والدی که در هر دو مقیاس استرس والدینی و بهزیستی روان‌شناختی، نمره­­ی کمتر از میانگین گرفته بودند غربال‌شده و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه­ای در جلسات برنامه توانمندسازی روانی- اجتماعی حضور یافتند ولی گروه کنترل هیچ­گونه مداخله­ای را دریافت نکردند. برای جمع‌آوری داده­ها از پرسشنامه‌ی منابع و استرس فردربک و پرسشنامه­ی بهزیستی روان‌شناختی ریف استفاده شد. یافته‌ها: تحلیل داده­ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد برنامه توانمندسازی روانی اجتماعی اثر معناداری بر کاهش مؤلفه­های استرس والدینی (001/0p=) و ارتقای بهزیستی روان‌شناختی (001/0p=) والدین کودکان کم­توان ذهنی دارد. نتیجه‌گیری: به‌طورکلی نتایج این پژوهش نشان داد که برنامه توانمندسازی روانی– اجتماعی می­تواند به‌عنوان مداخله­ای مناسب در کاهش مشکلات روان‌شناختی خانواده­های دارای کودک کم­توان ذهنی بکار رود.