فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه مداخله محور بر پایه مشابه درمانی بر کنترل اضطراب مادر و بهبود شبادراری کودکان  پسآزمون و گروه شاهد بود. – پیشدبستانی شهر تهران انجام گرفت. روش: این پژوهش، یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون 12 کودک 4 تا 6 ساله پیشدبستانی و مادرانشان که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخابشده بودند، در این پژوهش شرکت داشتند. آزمودنیها به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند، به طوریکه در هر گروه 6 کودک و مادر قرار داشتند. گروه آزمایش، برنامه مداخله خانواده محور بر پایه مشابه درمانی را طی یک ماه و پانزده روز دریافت کردند (مادران پانزده روز جلسات مشاور ه کاهش اضطراب و کودکان یک ماه مداخله مشابه درمانی). درحالیکه گروه شاهد مداخلهای دریافت نکردند. ابزار استفادهشده در این پژوهش،  جهت ارزیابی میزان شبادراری DSM-5 و چارت محقق ساخته بر اساس ملاکهای تشخیصی GHQ-28پرسشنامه سلامت عمومی کودک بود. یافتهها: اطلاعات جمعآوریشده با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره و همچنین میزان شبادراری با استفاده از تعیین روند تغییرات بر اساس شیب نمودار و میزان فراوانی تحلیل شد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که بعد از مداخله، میانگین نمرات در کاهش اضطراب و بهبود شبادراری در گروه آزمایش بهطور معناداری بیشتر از گروه شاهد بود. درنتیجه، برنامه مداخله خانواده محور بر پایه مشابه درمانی باعث کاهش اضطراب مادران و بهبود شبادراری کودکان شد.