فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی و تدوین برنامه ارتقای کیفیت زندگی و ارزشیابی اثربخشی آن در کیفیت زندگی مادران و سازش یافتگی اجتماعی دختران آهستهگام با نشانگان داون انجام شد. روش: روش پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه   دارای نشانگان داون، در محدوده سنی 05 تا 25 کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه مادران دختران آهستهگام آموزشپذیر با بهره هوشی  05 نفر از آنها بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخابشده و سپس بهصورت تصادفی در دو گروه 05 ساله شهر تهران بود. تعداد 52 تا 0 برنامه آموزشی ارتقای کیفیت زندگی ارائه شد و گروه کنترل هیچ ، نفری آزمایش و کنترل گمارده شدند. به گروه آزمایش طی دوازده جلسه آموزشی دریافت نکردند. جهت سنجش کیفیت زندگی مادران از پرسشنامه کیفیت زندگی واروشربون و جهت سنجش سازش یافتگی اجتماعی  و روش تحلیل کوواریانس SPSS20 کودکان از پرسشنامه سازش یافتگی اجتماعی واینلند استفاده شد. یافتهها: دادهها با استفاده نرمافزار چندمتغیره تحلیلشدهاند .نتایج پژوهش نشان داد که آموزش برنامه ارتقای کیفیت زندگی در ارتقای کیفیت زندگی مادران گروه آزمایش تأثیر )؛ گرچه در متغیر سازش یافتگی اجتماعی کودکان، تفاوت معناداری در میانگین نمرات پیشآزمون و پسآزمون p>5/55معنادار داشته است ( .)نتیجهگیری: یافتههای پژوهش نشان میدهد که میتوان از برنامههای ارتقای کیفیت زندگی جهت p>5/500(دو گروه گزارش نشد افزایش کیفیت زندگی مادران کودکان آهستهگام با نشانگان داون استفاده کرد و در کنار آموزش مادران برای ارتقای سازش یافتگی اجتماعی کودکان آهستهگام از برنامه مکمل نظیر آموزش مهارتهای زندگی به کودکان آهستهگام جهت افزایش سازش یافتگی اجتماعی آنان استفاده کرد.