کاربرد اصل عدم تبرع
نویسندگان
1 استاد دانشکدة حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jolt.2020.284868.1006756چکیده
اصل عدمتبرع یکی از امارات قانونی است که کاربرد آن در نظریات فقهی و حقوقی و بهتبع در آرای قضایی مورد اختلاف است؛ طوری که در بعضی از نظریات فقهی در توصیف قرارداد و در دکترین حقوقی و آرای قضایی به مبنا و منشأ ایفا و پرداخت طبق مادة 265 قانون مدنی استناد شده است. در این پژوهش، با توجه به مستندات این اصل، ثابت شد که این اصل بههیچوجه در حوزة حقوق قراردادها کاربرد ندارد. چون در این حوزه باید به ظهور اقتضای ذات یا اطلاق قرارداد یا توافق طرفین استناد شود. اما در حوزة خارج از قراردادها در مواردی این اصل کاربرد دارد که اولاً ذینفع داوطلبانه به درخواست منتفع، بدون وظیفة قانونی، منفعتی رسانده باشد و ثانیاً عمل نفعرساننده ظاهر در مجانی بودن نباشد.
