مقایسه احساس تنهایی در نوجوانان دارای اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی و نوجوانان عادی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی کودکان استثنایی، موسسه آموزش عالی بهزیستی و تامین اجتماعی
2 استاد دانشگاه علامه طباطبائی، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی
3 کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه تهران
4 استادیار دانشگاه شهید بهشتی، گروه روانشناسی
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان احساس تنهایی در نوجوانان دارای اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی و نوجوانان عادی انجام شده است. روش: جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه هشتم در مدارس دولتی شهر همدان در سال تحصیلی 92-1391 است. نمونه مورد مطالعه در این پژوهش شامل 130دانش آموز است که 65 نفر آن را دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی و 65 نفر دیگر را دانش آموزان بدون اختلال تشکیل میدادند و از طریق نمونه گیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزار پژوهش را پرسشنامه تشخیصی اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی تهیه شده توسط انجمن روانپزشکی آمریکا (1993) و پرسشنامه احساس تنهایی آشر (1984) تشکیل داده است. برای تحلیل دادهها از روش آماری مقایسه میانگینهای دو گروه مستقل (t مستقل) استفاده شد. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد که میزان احساس تنهایی در نوجوانانی که دچار اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی هستند بیشتر از نوجوانان عادی است. نتیجه گیری: بنابراین استفاده از مداخلات روانشناختی به منظور کاهش احساس تنهایی از همان دوران کودکی و قبل از رسیدن آنان به سن نوجوانی توصیه میشود.
