فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، مقایسه ناگویی هیجانی و خلاقیت هیجانی دانش‌آموزان دختر تیزهوش و عادی بود.  این پژوهش توصیفی از نوع علی مقایسه­ای می­باشد و جامعه آن تمامی دانش­آموزان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهر تهران بوده که از بین آن‌ها تعداد 307 نفر دانش­آموز (144نفر دانش­آموز عادی و 163 نفر دانش­آموز تیزهوش) به روش نمونه‌گیری خوشه­ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند و مقیاس‌های ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، 1994) و خلاقیت هیجانی (آوریل، 1999) را تکمیل نمودند. برای تحلیل داده­­­ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از این بود که در هردو گروه از دانش­آموزان (تیزهوش و عادی) بین هوش هیجانی و خلاقیت   هیجانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. تنها در دانش­آموزان تیزهوش زیرمقیاس اثربخشی/اصالت با ناگویی هیجانی رابطه مثبت و معنادار داشت. همچنین نمرات ناگویی هیجانی و خلاقیت هیجانی بین دو گروه تفاوت معناداری داشت که نمرات ناگویی هیجانی در دانش­آموزان عادی و نمرات خلاقیت هیجانی در دانش­آموزان تیزهوش نسبت به گروه مقابل بالا­تر بود. هرچقدر دانش­آموزان از نظر هیجانی، خلاقیت بیشتری داشته باشند راحت­تر و بهتر می­توانند هیجانات خود را بشناسند و ابراز کنند و درنتیجه بهتر می­توانند با دیگران رابطه برقرار کنند.