اثربخشی آموزش ادبیات کودک بر مشکلات هیجانی و رفتاری کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین، گروه روان‌شناسی عمومی، قزوین، ایران.

2 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ابهر، گروه روان‌شناسی، ابهر، ایران.

doi
چکیده

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش ادبیات­کودک بر مشکلات رفتاری و هیجانی کودکان بدسرپرست و بی‌سرپرست بود. روش پژوهش، نیمه­آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری بود. از بین کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست استان البرز 20 کودک3 تا 6 ساله به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (10 نفر) و گواه (10 نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامة بررسی مشکلات و نقاط قوت (فرم معلم) بود که این پرسشنامه برای سنین 16-3 بکار می‌رود و دارای پنج خرده مقیاس است که عبارتند از: نشانه­های هیجانی،مشکلات سلوک، بیش­فعالی، کمبود توجه، مشکلات ارتباطی با همسالانو رفتارهای جامعه پسند. برای گروه آزمایش، 10 جلسه­ی یک ساعته آموزش ادبیات کودک، شامل قصه، داستان، شعر، نغمه و لالایی برگزار شد و برای گروه گواه هیچ مداخله­ای انجام نگرفت. در پس­آزمون، هر دو گروه ارزیابی­شدند، داده­ها از طریق تحلیل­واریانس با اندازه­گیری­مکرر تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان  ­داد که بین میانگین نمرات ­آزمون­ها در دوگروه، تفاوت معناداری وجود داشت. یافته­ها حاکی از آن بود که آموزش ادبیات کودک، چهار مؤلفه­ی اختلالات رفتاری و هیجانی شامل نشانه­های­هیجانی، مشکلات­سلوک، بیش­فعالی، مشکلات با همتایان را کاهش می‌دهد و رفتارهای مطلوب اجتماعی را افزایش می‌دهد و این تاثیر ماندگار است (p≤ 0.05).