پیش بینی کیفیت زندگی مادران دارای کودک مبتلابه دیابت بر مبنای مؤلفه های راهبردهای مقابلهای

نویسندگان

1 استادیار دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه علوم و تحقیقات آزاد اسلامی

doi
چکیده

زمینه و هدف: دیابت نوع یک ازجمله بیماری‌های مزمن شایع دوران کودکی است که مدیریت و کنترل بیماری و الزامات درمانی آن تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی والدین ( خصوصاً مادر به‌عنوان مراقب اصلی) و کودک خواهد داشت. این پژوهش باهدف پیش‌بینی کیفیت زندگی مادران دارای کودک مبتلابه دیابت صورت گرفته است. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه همبستگی استکه از بین مراجعه‌کنندگان انجمن دیابت تهران 90 نفر از مادران دارای کودک دیابتی به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و نسخه ایرانی پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (IRQOL) و پرسشنامه راهبرد‌های مقابله‌ای Lazarus-Folkman  را تکمیل کردند. داده‌ها به روش همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌به‌گام و با استفاده از نرم‌افزار SPSS 20  مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها:  یافته‌ها نشان داد که بین کیفیت زندگی مادران و مؤلفه‌ خویشتن‌داری رابطه مثبت و با مؤلفه مسئولیت‌پذیری و گریز و اجتناب رابطه منفی وجود دارد و هر یک از مؤلفه‌های فوق پیش‌بینی کننده کیفیت زندگی مادران نیز بودند(05/0P<). نتیجه‌گیری:   با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می‌شود مداخلاتی درزمینه آموزش راهبردهای سازگارانه مقابله‌ای برای بهبود کیفیت زندگی مادران صورت گیرد.