اثربخشی آموزش مهارتهای خودیاری بر تعاملات اجتماعی و ارتباط کودکان اختلالات طیف اتیسم
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران
2 کارشناسارشد برنامهریزیدرسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران جنوب
doi
چکیده
هدف از این پژوهش اثربخشی آموزش مهارتهای خودیاری بر تعاملات اجتماعی و ارتباط کودکان با اختلالات طیف اتیسم بود. برای این منظور، 28 کودک پسر 6 تا 10 ساله دارای اختلال طیف اتیسم با بهرهگیری از نمونه در دسترس در مدرسه استثنایی بشارت انتخاب شدند. این تعداد بهصورت تصادفی در دو گروه 14 نفری آزمایش و گواه جایگزین شده و با استفاده مقیاس گارس (نسخه دوم) هر دو گروه مورد ارزیابی (پیشآزمون) قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش ﺑﻪ ﻣﺪت شش ماه و ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ یک جلسه 45 دقیقهای تحت آموزش مهارتهای خودیاری قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. نتایج آزمون تی و تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارتهای خودیاری موجب بهبود تعاملات اجتماعی و ارتباط کودکان با اختلال طیف اتیسم بوده است.
