راﺑﻄﻪ ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪی و ﺳﺒﮏﻫﺎی دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ ﺑﺎ اﻧﮕﯿﺰش ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ داﻧﺶآﻣﻮزان دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ دﺧﺘﺮ
نویسندگان
1 داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ ، ﮐﺎرﺷﻨﺎس ارﺷﺪ روانﺷﻨﺎﺳﯽ و آﻣﻮزش ﮐﻮدﮐﺎن اﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐﺰی
2 ﻋﻀﻮ ﻫﯿﺄت ﻋﻠﻤﯽ داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐﺰ
3 ﻋﻀﻮ ﻫﯿﺄت ﻋﻠﻤﯽ داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐﺰ
doi
چکیده
پژوهش حاضر باهدف تعیین رابطه خودکارآمدی و سبکهای دلبستگی با انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی دختر منطقه 3 تهران انجام گرفت. در این پژوهش توصیفی، از روش همبستگی با نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای استفاده شد. جامعه مورد پژوهش، دانش آموزان دبیرستانی دختر تهران در سال تحصیلی 95-1394 بودند. نمونه آماری، 60 دانشآموز دبیرستانی دختر منطقه 3 تهران بودند. پس از انتخاب آزمودنیها و کسب رضایت از آنها، پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسال کولینز – رید، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحصیلی عبدخدایی – فرم دبیرستانی جهت گردآوری دادهها توسط آزمودنیها تکمیل و پاسخ داده شد. در پژوهش حاضر ضرایب آلفای کرونباخ محاسبهشده برای سبک دلبستگی ایمن 81/0، سبک دلبستگی اجتنابی 78/0 و سبک دلبستگی اضطرابی 85/0 به دست آمد. ضریب آلفای کرونباخ محاسبهشده برای پرسشنامه خودکارآمدی شرر در تحقیق حاضر 92/0 به دست آمد. بررسی اعتبار پرسشنامه انگیزش پیشرفت با استفاده از روش آلفای کرونباخ ضریبی معادل با 90/0 را نشان داد. دادههای بهدستآمده با استفاده از نسخه 16 نرمافزار SPSS، مورد تجزیهوتحلیل آماری قرار گرفت. یافته بیان میکنند، امکان پیشبینی انگیزش پیشرفت تحصیلی بر اساس خودکارآمدی (t=9/40, β=0/78) و سبک دلبستگی ایمن (t=2/53, β=0/39) در سطح α≤0.05 وجود دارد. درعینحال، ازآنجاکه ضریب شیبخط محاسبهشده در خرده مقیاسهای سبک دلبستگی اضطرابی (t=0/02, β= -0/01) و اجتنابی (t=0/14, β= -0/01) در سطح معناداری α≤0/05 ازنظر آماری معنادار نیست، امکان پیشبینی نمرات آزمودنیها در انگیزه پیشرفت تحصیلی بر اساس نمراتشان در این خرده مقیاسها نیست؛ بنابراین، با تجزیهوتحلیل دادهها میتوان به این نتیجه رسید که رابطه معنادار و مثبت بین خودکارآمدی و سبک دلبستگی ایمن با انگیزش پیشرفت تحصیلی آزمودنیها وجود دارد.