اثربخشی شناختی-رفتاری گروهی بر عملکرد نوشتن دیکته دانش آموزان پایه سوم ابتدایی دارای اختلال یادگیری دیکته
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه آموزشی روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء، تهران
2 دانشیار گروه آموزشی روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء، تهران
3 تهران ، کارشناسی ارشد، مشاوره خانواده، دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری گروهی بر عملکرد دیکته دانشآموزان پایه سوم ابتدایی دارای اختلال یادگیری دیکته شهر تهران در سال تحصیلی 95-94 انجام گرفت. روش پژوهش، طرح آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه این پژوهش شامل 40 نفر از دانشآموزان با اختلال یادگیری دیکته بود که به دو گروه آزمایشی و کنترل هر کدام 20 نفر انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت 9جلسه 120 دقیقهای مشاوره گروهی داشتند و گروه کنترل هیچگونه مشاورهای دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده آزمون محقق ساخته دیکته برای دیکته کودکان استفاده شد. دادهها از طریق تحلیل کوواریانس،میانگین، انحراف معیار و آزمون لوین تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنیداری را در عملکرد نوشتن دیکته کسب کرد از طرفی، بین دو گروه تفاوت معناداری در سطح 05/0P< وجود دارد و به طور کلی سبب بهبود عملکرد دانشآموزان دارای اختلال یادگیری دیکته میشود. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که با استفاده از درمان شناختی-رفتاری گروهی میتوان به عملکرد نوشتن دیکته را ارتقا داد.
