ارزیابی ریسک روابط خریدار تأمینکننده مبتنی بر سرمایة اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران
4 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jscm.2021.318075.2117چکیده
خریداران باید ریسکهای روابط خود با تأمینکنندگان را برای کاهش ریسک و نارضایتیها شناسایی و ارزیابی کنند. هدف از این پژوهش ارائة مدل ارزیابی ریسک روابط خریدار تأمینکننده مبتنی بر سرمایة اجتماعی بود. زیرا سرمایة اجتماعی، علاوه بر مزایا، دارای ریسکهایی است که باعث افت عملکرد شرکت میشود و تا کنون مدل ارزیابی ریسکی برای آن ارائه نشده است. این پژوهش شامل سه مرحله بود. در مرحلة اول، بر اساس روش تحقیق کتابخانهای، عوامل ریسک شناسایی و طبقهبندی شد و پس از مشورت با صاحبنظران پرسشنامههایی که روایی و پایایی آن به تأیید رسیده بود توزیع شد تا نظر خبرگان از طریق روش دلفی جمعآوری و برای عوامل ریسک روابط مبتنی بر سرمایة اجتماعی، در صنعت ساخت تجهیزات صنعتی، اجماع حاصل شود. مرحلة دوم شامل تعیین میزان اهمیت عوامل ریسک از طریق ماتریس ریسک و سپس ارزیابی ریسک مبتنی بر سیستم خبرة فازی با نرمافزار متلب بود. خروجی ماتریس ریسک وارد سیستم خبرة فازی شد و میزان ریسک روابط محاسبه شد تا بر این اساس تیم تصمیمگیرنده برای تأمینکنندگانی که ریسک روابط آنها در سطح غیر قابل قبول قرار دارد تصمیم بگیرد. در مرحلة سوم مدل پژوهش اعتبارسنجی شد. مقایسة خروجی مدل با نظر خبرگان نشان داد یافتههای تحقیق با نظر آنها سازگار است و ارزیابی ریسک روابط مبتنی بر سرمایة اجتماعی بدون حضور خبرگان میسر است و میتوان در مورد نحوة ادامة همکاری با تأمینکنندگان تصمیم گرفت.
