فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، مقایسه ناگویی هیجانی و خلاقیت هیجانی دانش آموزان دختر تیزهوش و عادی بود. تعداد 307 نفر دانش­آموز مقطع متوسطه دوره دوم ( 144نفر دانش آموز عادی و 163 نفر دانش آموز تیزهوش) به روش نمونه گیری خوشه­ای چند مرحله­ای انتخاب شدند که مقیاس های ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، 1994) و خلاقیت هیجانی (آوریل، 1999) را تکمیل نمودند. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از این بود که در هردو گروه از دانش­آموزان (تیزهوش و عادی) بین هوش هیجانی و خلاقیت هیجانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. تنها در دانش­آموزان تیزهوش زیر مقیاس اثربخشی/ اصالت با ناگویی هیجانی رابطه مثبت و معنادار داشت. همچنین نمرات ناگویی هیجانی و خلاقیت هیجانی بین دو گروه تفاوت معناداری داشت که نمرات ناگویی هیجانی در دانش­آموزان عادی و نمرات خلاقیت هیجانی در دانش­آموزان تیزهوش نسبت به گروه مقابل بالا­تر بود. هر چقدر دانش­آموزان از نظر هیجانی، خلاقیت بیشتری داشته باشند راحتر و بهتر می­توانند هیجانات خود را بشناسند و ابراز کنند و در نتیجه بهتر می­توانند با دیگران رابطه برقرار کنند.