کارکرد نظریه گفتمان «لاکلا و موف» در تقویت عمقبخشی خارجی انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مطالعات منطقه ای، دانشگاه جامع امام حسین ع، تهران، ایران
2 استادیار مطالعات منطقه ای، دانشگاه جامع امام حسین ع، تهران، ایران
doi
10.22034/fasiw.2025.419605.1289چکیده
گفتمان انقلاب اسلامی پس از حضور در عرصۀ منازعات جهانی قدرت، توانسته است منشأ تأثیرات جدی در تغییر معادلات قدرت در سطوح محیطهای متجانس و غیرمتجانس واقع گردد. لزوم تداوم این امر تقویت عمقبخشی خارجی انقلاب اسلامی است. نکته کلیدی که این پژوهش بر آن تأکید دارد، آن است که برد موشکها و پهبادهای ج.ا.ا نمیتواند موجبات تقویت عمقبخشی خارجی انقلاب اسلامی را فراهم کند چرا که رقبای ما میتوانند برد آنها را کوتاه کنند. در واقع شلیک یک اثر گفتمانی بسیار موثرتر از شلیک موشک خواهد بود. بنابراین، این پژوهش با سؤال، چگونه با استفاده از نظریه گفتمان لاکلا و موف میتوان موجبات تقویت عمقبخشی خارجی انقلاب اسلامی را در محیطهای متجانس و غیر متجانس فراهم کرد؟ به دنبال آن بوده است که با فراخواندن نظریه گفتمان لاکلا و موف بر سر سفره بازخوانی و پیکرتراشی از این نظریه، الگویی را برای تقویت عمقبخشی خارجی انقلاب اسلامی ارائه کند و این الگو شامل: راهبرد گفتمانسازی و شش راهکار «قابلیت دسترسی و اعتباریابی»، «غیریتسازی و هویتبخشی»، «ایدئولوژیسازی»، «مشروعیتسازی و مشروعیتنمایی»، «اسطورهسازی» و «انتقالگرایی پیشتازانه» بوده است که هر کدام از این راهکارها به تناسب خود مسئولیت تکمیل، بخشی از پازل تقویت عمقبخشی خارجی انقلاب اسلامی را که بر اساس گفتمانسازی طراحی شده، برعهده داشته است. این پژوهش که توسعهای– کاربردی میباشد؛ برای گردآوری اطلاعات نیز از روش کتابخانهای و پیمایشی استفاده کرده است.