فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اختلال در عملکرد عصبی-عضلانی به‌همراه کاهش فعالیت بدنی سبب بروز پیامدهای چشمگیری بر عملکرد عضلانی می‌شود. ازاین‌رو هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره تمرین مقاومتی و ترکیبی بر بیان ژن‌های MST1 و MAFbx عضلة پلانتاریس و آزمون‌های رفتاری موش‌های صحرایی نر ویستار پیش از کاهش فعالیت بدنی به شکل لیگاسیون عصب نخاعی بود. 24 سر موش صحرایی نر 8 هفته‌ای با وزن 20±250 گرم به روش تصادفی ساده به 3 گروه مساوی تقسیم شدند: 1. گروه شم – لیگاسیون (Sham-SNL)، 2. گروه تمرین مقاومتی - لیگاسیون (SNL-S) و 3. گروه تمرین ترکیبی - لیگاسیون (SNL-CO). در هر سه گروه، پس از اتمام پروتکل تمرین، سه شاخه عصب سیاتیک به‌طور محکم گره زده شد. مدت پروتکل SNL، 4 هفته بود. در پایان پروتکل، عضلة پلانتاریس استخراج شد. به‌منظور اندازه‌گیری بیان ژن‌های موردنظر از روش Real-Time PCR استفاده شد. بیان ژن MST1 و MAFbx در گروه Sham-SNL نسبت به گروه‌های تمرین به‌طور غیرمعنا‌داری بالاتر بود (05/0<P). از طرف دیگر، نتایج آزمون آنوای یکطرفه و آزمون توکی نشان داد که اختلاف معنا‌داری در هایپرآلژزیای حرارتی و آلوداینیای مکانیکی بین گروه شم و گروه‌های تمرین وجود دارد (05/0>P). با توجه به تغییر معنا‌دار آزمون‌های رفتاری در گروه شم نسبت به گروه‌های تمرین می‌توان ادعا کرد که تمرینات مقاومتی و ترکیبی برای بهبود درد نوروپاتیک می‌تواند مفید باشد.