اثر بخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر کیفیت زندگی مادران کودکان با ناتوانی جسمی-حرکتی
نویسندگان
1 استاد روانشناسی، عضو هیت علمی گروه آموزشی مشاوره و راهنمایی دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 دانشیار روانشناسی، عضو هیت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر کیفیت زندگی مادران کودکان با ناتوانی جسمی - حرکتی شهر شیراز بوده است. پژوهش حاضر به صورت شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل120نفر از مادران کودکان معلول شهر شیراز بودند. این نمونه شامل مادرانی بوده است که قبل از ارائه متغیر مستقل، پرسشنامهی کیفیت زندگی بر روی آنها اجرا گردیدهاست، و از بین 80 مادری که نمراتشان پایینتر از حد متوسط میانگین بود، 60 مادر به صورت گمارش تصادفی و به صورت مساوی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار دادهشد. سپس متغیر مستقل برای گروه آزمایش ارائه شد، که همان آموزش مهارتهای ارتباطی، در 8 جلسهی120 دقیقهای است، و برای گروه کنترل هیچ متغیری اعمال نشد. بعد از اتمام آموزش یا ارائه متغیر مستقل برای گروه آزمایش، پس آزمون اجرا گردید. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه کیفیت زندگیSF-36 (سازمان بهداشت جهانی،2002) بود و دادههای آماری با روش آزمون t تفاضل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بهدستآمده نشان میدهد، آموزش مهارتهای ارتباطی بر بهبود کیفیت زندگی مادران کودکان معلول موثر است (05/0>p).