طراحی و تهیّۀ برنامۀ آموزش حلّمسألۀ بینفردی با رویکرد خلّاقانه و بررسی اثربخشی آن بر بهبود مهارت حلمسأله دانشآموزان سرآمد
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران
2 استاد گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشگاه تهران
3 دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران.
4 استاد ممتاز گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
تقویت مهارت حلّ مسألۀ بین فردی در دانشآموزان سرآمد میتواند به آنها در مواجهه با مشکلات زندگی یاری دهد. با توجه به اهمیت مهارت حلّ مسأله برای دانشآموزان سرآمد به طراحی برنامۀ آموزش حلّ مسألۀ بین فردی با رویکرد خلّاقانه و ارزیابی اثربخشی آن بر بهبود مهارت حلّ مسأله در دختران سرآمد دورۀ ابتدایی پرداختهشد. به این منظور، با استفاده از آزمون ماتریسهای پیشروندۀ هوش ریون (1938) و آزمون هوش استنفورد-بینه تهران (افروز و هومن، 1375)، 42 دانشآموز شاغل به تحصیل در دورۀ ابتدایی که دارای هوشبهر بالاتر از 120 تشخیص داده شدند، به صورت در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی به گروه آزمایشی و گواه گمارده شدند. شرکتکنندگان گروه آزمایشی طی 15 جلسه، هر جلسه 45 تا 60 دقیقه، در برنامۀ آموزش حلّ مسألۀ خلّاق بین فردی محققساخته شرکت کردند و گروه گواه هیچگونه آموزشی دریافت نکردند. به منظور ارزیابی مهارت حلّ مسأله، مقیاس راهحلهای جایگزین (شور و اسپیوک، 1985) مورد استفاده قرار گرفت. نتایج بهدست آمده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر نشان داد که بین میانگین نمرات گروه آزمایشی و گواه در مهارت حلّ مسأله تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>p). در پایان استفاده از برنامۀ آموزش حلّ مسألۀ خلّاق بین فردی و اهمیت توجه به مهارت حلّ مسأله مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
