تاثیر هستیشناسی گتویی بر روان گسیختگی سیاست خارجی رژیم صهیونیستی پس از عملیات طوفان الاقصی
نویسندگان
1 دانشیار روابط بین الملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22034/fasiw.2024.451757.1345چکیده
رژیمصهیونیستی بهعنوان یک موجودیت استثنایی در خاورمیانه؛ از رویکردها و راهبردهای خاصی در سیاستخارجی خود استفاده کرده است. راهبردهایی مانند افزایش عمق استراتژیک، گسترش دامنهی جنگها و رویکرد ایجاد جنگ در جنگ، بیتوجهی نسبت به هنجارها و حقوق بینالمللی و انسانی در سیاستهایخارجی و نظامی، انباشت تسلیحات اتمی، جنگ پیشدستانه و...؛ از جمله مواردی هستند که بیانگر استثناگرایی در سیاستخارجی اسرائیل، متعاقب استثنایی بودن موجودیت آن میباشند. در این مقاله، ریشههای رفتارهای تهاجمی و استثنایی اسرائیل را، در روانشناسیاجتماعی صهیونیستهای ساکن سرزمینهای اشغالی، جستجو میکنیم. بر همین اساس پرسش اصلی این پژوهش بهاین شرح است که: خصوصیات روانشناختی یهودیان و شیوهی زیست گتویی آنها در جوامع میزبان و در نهایت زندگی صهیونیستها در گتوی بزرگی به نام اسرائیل، چه تأثیری بر افعال جنونآمیز سیاستخارجی اسرائیل داشته است؟ برای پاسخ به این پرسش با واکاوی چیستی گتو و تأثیر آن بر روان جمعی یهودیان، با بهرهگیری از مفاهیم روانشناسی جمعی و مفاهیمی مانند سایه در روانشناسی یونگ، این فرضیه را مطرح میسازیم که: سبک زندگی گتویی یکی از عوامل مهمی است که موجب بروز افعال خاص و تهاجمی در سیاستخارجی این رژیم شده است. یافتههای پژوهش نیز به این شرح است که: زندگی گتویی و خصوصیات روانشناختی خاص یهودیان، موجب پرورش یک هیولای سیاسی در روان جمعی تودههای آنان شده که در مرحله اول موجب تولد صهیونیسم و تشکیل اسرائیل گردیده و در وهله بعدی منجر به اتخاذ سیاستهای خارجی خاص و جنونآمیزی توسط دولتهای مختلف حاکم در اسرائیل شده است. شیوه پژوهش نیز تبیینی-تحلیلی با یک رویکرد میانرشتهای است.