ادراک نظام شناختی دولت یازدهم و دوازدهم از مذاکرات هسته ای ایران و غرب
نویسندگان
1 موسسه مطالعات خاورمیانه
2 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22034/fasiw.2024.431965.1310چکیده
بررسی نظام شناختی سیاستمداران و سیاستگذاران یکی از مهمترین قالبهای شناخت و بررسی رفتارها، کنشها و تصمیمگیریهای این افراد است. نظام شناختی افراد بهمعنای ادراک، نوع جهانبینی، باورها و ارزشها و همچنین گفتمانهای حاکم بر این باورها نقش و تأثیرات بسیار عمیقی در این فرایند دارند. الگویهای تصمیمگیری هستهای جمهوری اسلامی ایران بهعنوان بزرگترین مسئله سیاست خارجی در دوران پساانقلاب، بهصورت غیرقابلانکاری تحت تأثیر روانشناسی شناخت، کیش شخصیتی، ساختهای ادراکی و سبک رهبری سیاستمداران حاکم در این عرصه بوده است. در پژوهش حاضر، ما به دنبال بررسی و فهم نظام شناختی دولت تدبیر و امید و تأثیرات آن در رویکردهای سیاسی و تصمیمات اتخاذشده ایران درقبال پرونده هستهای و مذاکرات با غرب هستیم. ازاینرو، پرسش اصلی این پژوهش این است که ادراک نظام شناختی دولتهای یازدهم و دوازدهم ایران چه تأثیراتی در رویکردهای سیاسی اتخاذشده درقبال مذاکرات هستهای ایران با غرب داشته است؟ در این پژوهش از روش کیفی با رویکرد توصیفی و تحلیلی استفاده شده است. شایان ذکر است ابزار گردآوری داده نیز فیشبرداری و خوانش کتابها، مقالات و سایتهای اینترنتی است. بهدلیل اکتشافی بودن پژوهش از دادن فرضیه پرهیز میشود. درنهایت با تحلیل دادههای توصیفی میتوان بیان کرد که نظام شناختی و گفتمانهای حاکم بر باور این دولت، در دگرگونی رویکرد سیاسی ایران درقبال مذاکرات هستهای با غرب از تقابل به تنشزدایی تأثیرگذار بوده است.