جایگاه قدرت نرم در سیاست خارجی روسیه در قبال جمهوریهای قفقاز جنوبی
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی- ایران
2 استادیار علوم سیاسی، علوم انسانی، آیت الله بروجردی، بروجرد. ایران
doi
10.22034/fasiw.2024.426064.1299چکیده
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه وارث قدرت نظامی وسیع شوروی بود، اما چیزی از فرهنگ و ایدئولوژی کمونیستی از شوروی به آن به ارث نرسید و این درست در زمانی بود که بهنظر میرسید چهره فرهنگی و غیرنظامی نقش بسیار مهمی در ارائه تصویر مثبت از کشورها در مقایسه با زمان جنگ سرد داشته باشد. روسها بهویژه پس از روی کار آمدن پوتین تلاش داشتهاند با بهبود جایگاه قدرت نرم در سیاست خارجی خود در قبال کشورهای قفقاز جنوبی از آن برای ارتقای جایگاه خود در میان این کشورها استفاده کنند. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که قدرت نرم در سیاست خارجی روسیه در قبال کشورهای قفقاز جنوبی چه جایگاهی دارد؟ فرضیه مقاله حاضر آن است که «با توجه به ظرفیتهایی نظیر زبان روسی، بازار کار گسترده، اشتراکات فرهنگی و منابع انرژی گسترده، جایگاه قدرت نرم در سیاست خارجی روسیه در قبال جمهوریهای خارج نزدیک ارتقا یافته؛ گرچه روسیه با چالشهایی در استفاده از قدرت نرم مواجه است». مقاله حاضر با استفاده از رویکرد توصیفی- تحلیلی و در قالب روش کیفی بر پایه تحلیل محتوا در پی آن است تا با توجه به دیدگاههای مختلف در مورد استفاده از قدرت نرم در روسیه به بررسی نقش و جایگاه قدرت نرم در سیاست خارجی روسیه در قبال جمهوریهای شوروی سابق در قفقاز جنوبی و چالشهای پیشروی آن بپردازد.