فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دوره راهنمایی منطقه 2 آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی 86 - 85 انجام گرفته است. در این مطالعه، دانش آموزاندختر و پسر از 11 تا 15 سال در دو نمونه ) 921 پسر و 967 دختر( به صورت هدفمند انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و «صفحه شطرنجی « ،» متر « ،» تراز » و «آزمون استاندارد نیویورک »، از نمونه های در دسترس جمع آوریشد. برای اعلام درصد شیوع ناهنجاری های سر به جلو، شانه های نامتقارن، پشت گرد، کمرگود، پشت کج، پشت صاف، از درصد فراوانی و برای بررسی ارتباط میان «جنسیت » با میزان شیوع ناهنجاری ها در اندا م فوقانی از آزمون خیدو بهره گرفتیم.یافته های تحقیق نشان میدهد بیشترین و کمترین درصد فراوانی ناهنجاری های اندام فوقانی با وضعیت بدنی متوسط در دانش آموزانپسر دوره راهنمایی به ترتیب مربوط به ناهنجاری های پشت گرد ) 31/8 درصد( و پشت صاف ) 1درصد(و در دختران به ترتیب مربوط به ناهنجاری های پشت گرد) 1/ 47 درصد( و پشت صاف) 9/ 5درصد( است.هم چنین بیشترین و کمترین درصد فراوانی ناهنجاری هایی که با وضعیت بدنی ضعیف در اندام فوقانی دانش آموزان پسر وجود دارند، به ترتیب ناهنجاری های پشت گرد ) 6/ 16 درصد( و پشت کج) 9/ 0درصد( را شامل میشوند و در دانش آموزان دختر نیز، ناهنجاری هایپشت گرد ) 6/ 18 درصد( و پشت صاف ) 8/ 0درصد( وجود دارد؛ بنابراین پسران ) 89 / 82 درصد( در مقایسه با دختران ) 97 / 65 درصد( وضعیت بدنی مطلوبتری دارند.یافته های پژوهش نشان میدهد رابطه معناداری میان جنسیت و ناهنجاری های سر به جلو، شانه نامتقارن، پشت گرد، کمرگود و پشت صاف در سطح 01 / 0 وجود دارد. پسران بیشتر در معرض ناهنجاری سر به جلو و دختران در معرض مبتلا شدن به ناهنجاری هایپشت گرد، کمرگود، پشت صاف و شانه نامتقارن هستند.