تبیین جایگاه امنیت غذایی در مناسبات آبی ایران و عراق
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه حکیم سبزواری.سبزوار، ایران
2 استادیار جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22034/FASIW.2024.434384.1317چکیده
امنیت غذایی یکی از مولفههای مهم در روابط میان کشورها شده و در رابطه با تاثیر آن در مناسبات هیدروپلیتیک میان کشورها مطالعات مختلفی انجام شده است. این نوشتار با هدف واکاوی نقش امنیت غذایی و تحلیل تاثیر آن در روابط میان کشورها به دنبال پاسخ به این پرسش است که امنیت غذایی و منابع آب در روابط میان ایران و عراق چه تاثیری دارند؟ استدلال فرضیه پژوهش بر آن است که امنیت غذایی یکی از متغیرهای راهبردی در مناسبات هیدروپلیتیک میان دو کشور است. بدین منظور با رویکرد ترکیبی از منابع کتابخانهای، اسناد و روش دلفی متمرکز بر مصاحبههای باز و نیمهساختاریافته با متخصصان ایرانی و عراقی متغیرها شناسایی شده، سپس با روش تحلیل ساختاری و نرمافزار میکمک نتایج تحلیل و ارزیابی شده است. نتایج نشان میدهند پس از شناسایی و تحلیل ساختاری رابطه میان متغیرها، اهمیت منابع آبی برای امنیت غذایی یکی از متغیرهای راهبردی و کلیدی بهشمار میرود. روابط متقابل بیانگر آن است که امنیت غذایی با حوزههای مربوط به توسعه و امنیت در هر دو کشور توامان در ارتباط است و این نشاندهنده اهمیت بالای این جستار موضوعی در روابط بین دو کشور دارد.