اثر هشت هفته تمرین مقاومتی دایرهای بر اینترلوکین-1 بتا، فاکتور نکروز تومور آلفا و فشار خون در زنان چاق مبتلا به پیش- پرفشار خونی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، فیزیولوژی ورزش،دانشکده تربیت بدنی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی، واحد کنگاور، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22059/jsb.2022.329658.1484چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی دایرهای بر برخی سایتوکاینهای التهابی، فشار خون و مقاومت به انسولین در زنان چاق مبتلا به پیش - پرفشار خونی انجام گرفت. به این منظور 24 زن چاق مبتلا به پیش-پرفشار خونی (با میانگین سن 43/4±73/44سال، شاخص تودۀ بدن 8/3±39/32 کیلوگرم بر مجذور متر، سطح فشار خون سیستولی 61/0±21/13 و دیاستولی 33/0±65/8 میلیمتر جیوه) به روش در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی به دو گروه تمرینCRT (12نفر) و کنترل (12نفر) تقسیم شدند. مداخله شامل 8 هفته تمرین مقاومتی دایرهای، با تواتر 3 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 50 تا 60 دقیقه (15 دقیقه گرم کردن، 30 دقیقه کار با وزنه، 10 دقیقه سرد کردن) بود. حرکات مقاومتی با شدت 40 درصد 1RM برای حرکات بالاتنه و 60 درصد 1RM برای حرکات پایینتنه اجرا شد. اندازهگیریها و نمونهگیری خونی پیش و پس از 8 هفته تمرین انجام گرفت. دادهها از طریق آزمونهای شاپیروویلک و آزمون تحلیل واریانس با طرح 2×2 در سطح معناداری 05/0˂P تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که 8 هفته تمرین مقاومتی دایرهای بر درصد چربی بدن (007/0=P)، نسبت کمر به لگن (017/0=P)، فشار خون سیستولی (000/0=P)، دیاستولی (016/0=P)، و مقاومت به انسولین (043/0=P)، اثر معناداری دارد، ولی در سایتوکاینهای التهابی IL-1β و TNF-α معنادار نبوده است (05/0 ≤P)، علت میتواند نوع تمرین انتخابی باشد. تمرینات بسته به شدت، تواتر و طول دوره میتوانند به میزان متفاوتی بر سطوح سایتوکاینهای التهابی تأثیر بگذارند.