بررسی نقش خود مدیریتی، خودتنظیمی و هوش معنوی در پیش بینی کیفیت زندگی معلمان
نویسندگان
1 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه تبریز، ایران.
doi
10.30473/jpsy.2026.76792.1106چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش خود مدیریتی، خودتنظیمی و هوش معنوی در پیشبینی کیفیت زندگی معلمان انجام شد. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان دورههای سهگانه (ابتدایی، دوره اول و دوم متوسطه) شهر فنوج در سال تحصیلی 1403- 1402 به تعداد 649 نفر بود. تعداد 242 نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی، با استفاده از فرمول کوکران به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه خود مدیریتی (هاوثون و نک، 2000)، پرسشنامه خودتنظیمی (براون و همکاران، 1999)، مقیاس هوش معنوی (کینگ، 2008) و پرسشنامه کیفیت زندگی - فرم کوتاه (سازمان بهداشت جهانی، 1996) بود. دادهها با استفاده از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان در نرم افزار 23 spss - تحلیل شدند. نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که نمره کل خود مدیریتی (01/0>p،392/0 =r)، خودتنظیمی (01/0>p،204/0 =r) و هوش معنوی (01/0>p،317/0 =r) رابطه مثبت معناداری با کیفیت زندگی دارند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان نیز نشان داد 35 درصد از کل واریانس کیفیت زندگی به وسیله خود مدیریتی، خودتنظیمی و هوش معنوی تبیین میشود. نتایج این پژوهش نشان میدهد که تقویت مهارتهای خود مدیریتی و خودتنظیمی و همچنین ارتقای هوش معنوی میتواند به عنوان راهبردهای مؤثری در بهبود کیفیت زندگی به کار گرفته شوند.