مدل عِلی ترس از نوآوری بر اساس میزان سواد هوش مصنوعی معلمان با تأکید بر نقش واسطهای یادگیری مادامالعمر
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، تهرانف ایران
doi
10.30473/jpsy.2026.77247.1109چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل عِلی ترس از نوآوری بر اساس میزان سواد هوش مصنوعی معلمان با تأکید بر نقش واسطهای یادگیری مادامالعمر انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جهت بررسی مدل ارائه شده از معادلات ساختاری استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش شامل همه معلمان دوره ابتدایی و متوسطه شهرستان صحنه بود که به روش نمونهگیری تصادفی ساده تعداد 210 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه استاندارد دانش و مهارتهای هوش مصنوعی در معلمان نینگ (2025)، ترس از تکنولوژی ویل و روزن (1995) و سواد یادگیری مادامالعمر لی و تسای (2007) استفاده شد. یافتهها نشان داد سواد هوش مصنوعی تأثیر مستقیم و مثبت بر ترس از نوآوری و یادگیری مادامالعمر دارد. و یادگیری مادامالعمر علاوه بر تأثیر مستقیم بر ترس از نوآوری نقش واسطهای معنادار دارد. نتایج حاکی از آن است که افزایش سواد هوش مصنوعی در معلمان میتواند به طور مستقیم و غیرمستقیم، از طریق تقویت تمایل به یادگیری مادامالعمر، ترس آنها از نوآوری را کاهش دهد. بنابراین، توسعه سواد هوش مصنوعی و ترویج یادگیری مادامالعمر در میان معلمان از اهمیت بسزایی برخوردار است تا مقاومت در برابر نوآوری کاهش یافته و آمادگی آنها برای پذیرش فناوریهای جدید افزایش یابد.