عرفان امام خمینی(س) و جلوههای آن در تفسیر عرفانی از قرآن کریم
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه امام صادق(ع)
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث
doi
چکیده
بىگمان، سنگبناى همة اندیشهها و رفتارهاى امام را باید در اندیشة عرفانى و خداشناسى شهودى ایشان جستجو کرد. امام با خرق حجاب ضخیم سلوک علمی و برهانى، حقیقت عبودیت را در وجود خویش نمودار ساخت و در پرتو قرآن به مرتبت کامل ایمان و اطمینان قلبى دست یافت. رویکردى که به تحریر مبانى نظرىِ عرفان در صحیفههاى عرفانى چون شرح دعاى سحر، تعلیقه و حاشیه بر مصباح الهـدایة الـى الخـلافة و الـولایة، تعلیقه بر فصوص الحکم و مصباح الانس و اسرار الصلوة و نیز تبیین اخلاق، آداب و شیوه سیر و سلوک عرفانى در آثارى چون آداب الصلوة و شرح چهل حدیث منتهى گشت. در این پژوهش سعی شده تا تعریف امام خمینی از عرفان و تفسیر عرفانی قرآن کریم و همچنین ممیزههای مکتب عرفانی ایشان تبیین شود؛ در واقع عرفان امام دارای شاخصههای اصیلی بود که از یک سو راه ایشان را از عرفانهای نوظهور امروزی متمایز نمود و از سویی دیگر، تفسیر ایشان از جهان هستی با اتکا بر قرآن کریم و سنت معصومین ــ علیهم السلام ــ علاوه بر توجه به معنویت در جنبههای فردی، جنبههای اجتماعی را هم دربرگرفت به طوری که منشأ ایجاد نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران گردید.