روش حکومتی پیامبر(ص) در مدیریت سرمایة اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدة علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/jscm.2021.314301.2097چکیده
سرمایة اجتماعی دارای تعاریف مختلف است. اما، فارغ از تفاوتهای موجود، یکی از محورهای اصلی این مفهوم ارتباطات و روابط شبکهای و گروهی است. بر این اساس، کنشگری افراد یا حکومتها برای مداخله در چگونگی روابط و مناسبات اجتماعی بر کاهش یا افزایش سرمایة اجتماعی اثر مستقیم میگذارد. از آنجا که حکومت نبوی الگویی مناسب برای حکومتهای اسلامی به شمار میرود، میتوان با بررسی کنشهای حکومتی ایشان راهکارهایی برای افزایش سرمایة اجتماعی جوامع اسلامی به دست آورد. بنابراین، هدف از این پژوهش کشف اصول و راهکارهای افزایش سرمایة اجتماعی مبتنی بر سیرة عملی پیامبر(ص) است. در این پژوهش سعی شد، با نگاه توصیفیـ اکتشافی و روش تحلیل مضمون اسنادی، روش ایشان در اصلاح روابط و مناسبات اجتماعی و تشکیل جامعة اسلامی از سیره استخراج و در ادامه اثر آن اقدام یا اصل در کیفیت روابط اجتماعی بررسی شود. ایجاد امت واحدة اسلامی بر مبنای برادری، گسترش عدالت و مبارزه با تبعیض، پاسداشت حقوق اقلیتها و گسترش مفهوم جامعه، و تعیین معیار تابعیت از اصول عملی برآمده از سیرة پیامبر(ص) در اصلاح روابط و مناسبات اجتماعی و ایجاد ساختار مناسب اجتماعی است که به افزایش سرمایة اجتماعی مسلمانان منجر شد.