مبانی فقهی ـ حقوقی، اصول وسیاست‌های حمایت از زنان بی‌سرپرست و بدسرپرست با رویکردی بر اندیشه‌های امام خمینی(س)

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه الزهراء(س)

2 دانشجوی دکترای حقوق زن در اسلام دانشگاه تربیت مدرس

doi
چکیده

زنان بی­سرپرست و بدسرپرست به دلایلی چون فقر و وضعیت اقتصادی نامناسب، مشکلات اجتماعی- فرهنگی و شرایط روحی- روانی ویژه­ای که دارند، از جمله آسیب­پذیرترین اقشار جامعه به شمار می‌آیند. با توجه به داده­های آماری که حاکی از روند رو به رشد تعداد زنان بی­سرپرست و سرپرست خانوار در سه دهة اخیر است و مشکلات فراوان این زنان­، نگاه ویژه به مسائل و مشکلات آنها امری ضروری و تأمین نیازهای اساسی آنان از مهم­ترین وظایف حکومت است. مطابق با آموزه­های مکتب اسلام، حاکم حکومت اسلامی به عنوان سرپرست جامعه با توجه به منابع مالی و ولایتی که بر افراد جامعه دارد، ملزم است که توجه ویژه در امور این زنان داشته باشد و آنها را تحت حمایت خود قرار دهد. این امر در نظام جمهوری اسلامی ایران نیز از مبانی مستحکمی برخوردار است.امام خمینی رهبرکبیر انقلاب، نیز در توصیه­های خود خطاب به مسئولین توجه به مستضعفان و محرومین را، که این قشر از زنان شامل آنها می‌شوند، سفارش نموده‌اند (امام خمینی 1385 چ 17: 3). با این توصیف، در این مقاله به بررسی مبانی فقهی و حقوقی حمایت از زنان بی‌سرپرست و بدسرپرست پرداخته­ شده است و  پس از اثبات ولایت حاکم و الزام او بر توجه به مسائل اقشار نیازمند جامعه خصوصاً زنان بی‌سرپرست و بد­سرپرست، اصول و سیاست­هایی که بر طبق آموزه­های فقهی و حقوقی، در جمهوری اسلامی ایران برای حمایت از این قشر آسیب پذیر به‌کار گرفته شده، بیان گردیده است زنان بی­سرپرست و بدسرپرست به دلایلی چون فقر و وضعیت اقتصادی نامناسب، مشکلات اجتماعی- فرهنگی و شرایط روحی- روانی ویژه­ای که دارند، از جمله آسیب­پذیرترین اقشار جامعه به شمار می‌آیند. با توجه به داده­های آماری که حاکی از روند رو به رشد تعداد زنان بی­سرپرست و سرپرست خانوار در سه دهة اخیر است و مشکلات فراوان این زنان­، نگاه ویژه به مسائل و مشکلات آنها امری ضروری و تأمین نیازهای اساسی آنان از مهم­ترین وظایف حکومت است. مطابق با آموزه­های مکتب اسلام، حاکم حکومت اسلامی به عنوان سرپرست جامعه با توجه به منابع مالی و ولایتی که بر افراد جامعه دارد، ملزم است که توجه ویژه در امور این زنان داشته باشد و آنها را تحت حمایت خود قرار دهد. این امر در نظام جمهوری اسلامی ایران نیز از مبانی مستحکمی برخوردار است.امام خمینی رهبرکبیر انقلاب، نیز در توصیه­های خود خطاب به مسئولین توجه به مستضعفان و محرومین را، که این قشر از زنان شامل آنها می‌شوند، سفارش نموده‌اند (امام خمینی 1385 چ 17: 3). با این توصیف، در این مقاله به بررسی مبانی فقهی و حقوقی حمایت از زنان بی‌سرپرست و بدسرپرست پرداخته­ شده است و  پس از اثبات ولایت حاکم و الزام او بر توجه به مسائل اقشار نیازمند جامعه خصوصاً زنان بی‌سرپرست و بد­سرپرست، اصول و سیاست­هایی که بر طبق آموزه­های فقهی و حقوقی، در جمهوری اسلامی ایران برای حمایت از این قشر آسیب پذیر به‌کار گرفته شده، بیان گردیده است