تأثیر مصرف عصارۀ کنگر فرنگی همراه با تمرین هوازی بر قند خون و مقاومت به انسولین و ارتباط آن با وضعیت شناختی سالمندان دچار اختلال شناختی خفیف
نویسندگان
1 استادیار،گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد گیلان غرب، دانشگاه آزاد اسلامی،گیلان غرب، ایران.
2 دانشجوی دکتری تربیت بدنی،واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی،جهرم، ایران
3 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد لامرد ، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد ، ایران
doi
10.22059/jsb.2021.326087.1477چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر 12 هفته تمرین هوازی و مصرف عصارۀ کنگر فرنگی بر قند خون و مقاومت به انسولین و ارتباط آن با وضعیت شناختی سالمندان دچار اختلال شناختی خفیف (MCI) بود.بدینمنظور 40 نفر از سالمندانی که از پرسشنامۀ MMSE نمرۀ بین 21 تا 25 کسب کردند، بهصورت هدفمند در دسترس انتخاب شدند و بهطور تصادفی در 4 گروه تمرین هوازی، کنگر فرنگی، تمرین هوازی + کنگر فرنگی، و دارونما (هر گروه 10 نفر) قرار گرفتند. مداخلات به مدت 12 هفته انجام گرفت. تمرین هوازی شامل 8 دقیقه دویدن با شدت 75 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره در جلسۀ اول بود. هر دو جلسه یک دقیقه به زمان دویدن افزوده میشد تا پس از 12 هفته، زمان دویدن به 26 دقیقه رسید. عصارۀ کنگر فرنگی بهصورت کپسول با دوز 300 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز مصرف شد.یافتهها نشان داد قند خون و مقاومت به انسولین دو گروه تمرین و تمرین + کنگر فرنگی بهطور معنادار کاهش یافتند (05/0P<). وضعیت شناختی در سه گروه مداخله در مقایسه با گروه دارونما بهطور معنادار افزایش یافت که این افزایش در گروه تمرین + کنگر فرنگی بیشتر بود (05/0P<). با افزایش وضعیت شناختی نیز قند خون و مقاومت به انسولین کاهش یافتند ((05/0P<).نتایج نشان داد هم تمرینات هوازی و هم مصرف عصارۀ کنگر فرنگی بهصورت تلفیقی با بهبود وضعیت شناختی سالمندان دچار اختلال شناختی خفیف میتوانند سیر پیشروندۀ این اختلال شناختی را کند و شاید متوقف سازند. همچنین این تغییرات میتواند با کاهش قند خون و مقاومت به انسولین از بروز بیماری دیابت ناشی از اختلال شناختی پیشگیری کند.
