بررسی میزان اثرگذاری مؤلفه پترواسلام بر سیاستهای منطقهای عربستان سعودی در افق 1414 شمسی
نویسندگان
1 استادیار مطالعات منطقه ای، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانش آموخته مطالعات منطقه ای، دانشگاه تهران ، تهران ، ایران
doi
چکیده
بسیاری از پژوهشگران عرصه روابط بینالملل سابقه استفاده از ابزار حاملهای انرژی به عنوان یک مؤلفه قدرت در سیاست را به جنگ رمضان 1973 و درگیری کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی باز میگردانند. جنگ 1973 و متعاقب با آن دو شوک نفتی بزرگ که همزمان با تحریم فروش نفت به اسراییل، قیمت این حامل انرژی را به شدت در سطح جهانی افزایش داد، نه تنها بر مناسبات سیاسی بینالمللی اثرگذار بود بلکه به عنوان یک مفهوم نوین نیز در حوزه ادبیات سیاسی نمود پیدا کرد. پترواسلام که از آن به عنوان بهرهگیری کشورهای اسلامی از ابزار نفت برای پیشبرد مقاصد خود یاد میکنند، مفهوم عامی است که در سالهای اخیر و به ویژه پس از به حکومت رسیدن سلمان بن عبدالعزیز و ولیعهد جوان وی یعنی محمد بن سلمان معنایی خاص و ویژهتر یافته است.به عبارت دیگر امروزه و پس از گذشت بیش از چهار دهه از جنگ 1973 تنها نمود مهم بهرهگیری از پترواسلام کشور پادشاهی سعودی است که به واسطه نفت و قرائت اسلامگرایی خاص خود در پی گسترش و بسط نفوذ سیاسی خود در سایر نقاط جهان است. پژوهش حاضر ضمن بررسی چگونگی تحول یافتن مفهوم نظری پترواسلام در گذر زمان، در پی مشخص ساختن این نکته خواهد بود که حکومت سعودی چگونه به واسطه توجه و تمرکز به مفهوم پترواسلام درصدد تسلط و تفوق بر جهان اسلام برآمده و به چه میزان این ابزار قدرتمند کنشهای منطقهای پادشاهی سعودی را در افق 1414شکل میدهد.