طراحی الگوی هم ‏افزایی دانشگاه، صنعت و توسعۀ پایدار در بستر دانشگاه‏ های‏ نسل پنجم

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.

2 گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران ایران

3 گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران

doi
10.22047/ijee.2025.493936.2140
چکیده

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی هم‏ افزایی دانشگاه، صنعت و توسعۀ پایدار در بستر دانشگاه‏ های‏ نسل پنجم، براساس نظریۀ داده ‏بنیاد، نوشته شده و از نوع پژوهش‏ های کیفی در حوزۀ الگوی استقرایی است. ابزار جمع ‏آوری دادۀ پژوهش مصاحبه ‏های نیمه‏ ساختاریافته بوده و داده ‏ها با بهره ‏گیری از کدگذاریِ باز، محوری و گزینشی تحلیل شده ‏اند. برای انتخاب نمونه، از نمونه ‏گیری هدفمند استفاده شده است که، براساس اصل کفایت نظری و با استفاده از 20 مصاحبه، نمونه‏ ها حاصل شد. مشارکت‏ کنندگان شامل خبرگان و متخصصان حوزۀ آموزشِ عالی و مدیریت کارآفرینی بودند. مصاحبه‏ ها، با استفاده از نرم‏افزار MAXQDA2020 و براساس رویکرد داده‏ بنیاد کدگذاریِ باز، محوری و گزینشی، تحلیل شد. براساس نتایج، الگوی یادشده در وضعیت علّی دارای مقولات «تحولات فناوری و ظهور زیست‏بوم دیجیتال آموزشی نسل پنجم» و «هم‏افزایی دانش و مهارت برای ایجاد خلق ارزش»، در پدیده‌محوری دارای مقولۀ «بین ‏الملی ‏سازی و هم‏گرایی آموزش و صنعت»، در شرایط مداخله ‏گر دارای مقولۀ «بسترسازی توسعۀ زیرساخت‏ه ای رویکرد دانشگاه ‏های نسل پنجم با صنعت»، در شرایط زمینه ‏ای دارای مقولۀ «توسعۀ صلاحیت‏ های حرفه‏ ای ذی‏نفعان آموزشی»، در راهبردها دارای مقولۀ «توسعۀ هم ‏افزای آموزش و نوآوری برای پاسخ‏گویی به نیازهای صنعت»، و در پیامدها دارای مقولات «ارتقای کارآمدی و بهره ‏وری کیفیت نظام آموزشِ عالی» و «توسعۀ پایدار اقتصادی و اجتماعی» است. اجرای هم ‏افزایی رویکرد نوآورانۀ دانشگاه‏ های نسل پنجم با صنعت در زیست‏ بوم نظام آموزشِ عالی ایران تحولات بسیاری در همۀ جنبه‏ های علمی، اجتماعی و اقتصادی ایجاد خواهد کرد.