تحلیل نقش میراث معماری و محیطی در احیای گردشگری روستاهای اقلیم گرم و خشک غرب ایران
نویسندگان
doi
چکیده
در دهههای اخیر، روستاها به دلیل برخورداری از ظرفیتهای طبیعی، فرهنگی و تاریخی به مقاصد مهم گردشگری تبدیل شدهاند و نقش مهمی در توسعه گردشگری فرهنگی و اکولوژیک دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفیت محیطی روستاهای غرب کشور از دیدگاه باستانشناختی و تحلیل نقش آن در توسعه گردشگری روستایی انجام شده است. این مطالعه در روستاهای سیمینابرو، برفجین، گشانی و ورکانه و با روش ترکیبی (کیفی-کمی) انجام گرفت و دادهها از طریق مشاهده میدانی، مصاحبه، پرسشنامه و تحلیل آماری گردآوری شد. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل محتوا و تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد تا ابعاد مؤثر کیفیت محیطی شناسایی شود. نتایج نشان میدهد بهرهگیری از میراث باستانشناختی و مؤلفههای محیطی و فرهنگی، موجب توسعه پایدار گردشگری، افزایش درآمد و ارتقای کیفیت زندگی ساکنان میشود.