نظام آموزش نسل چهار: شناسایی فناوری های نوین و امکان سنجی پیادهسازی آن در دانشگاههای کشور
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته مدیریت، دانشگاه امین، تهران، ایران.
4 استادیار دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان،ایران
doi
10.22047/ijee.2025.508407.2156چکیده
جهان امروز در حال تجربه یک موج تغییر با فناوری های دیجیتال و تغییرات فنآورانه است که روندها را تعیین می کنند و بر هر جنبه ای از زندگی تأثیر می گذارد، فناوریهای جدید زندگی انسان را به طرق مختلف بهبود می بخشد. برای همگام شدن با این موج تغییر، باید نظام آموزشی کشور را به روز کرد تا این تغییرات از سنین پایین تر در اولویت قرار گیرد. این شامل ادغام فناوری ها در سرفصل آموزشی و پرورش یک محیط یادگیری است تا نوآوری و حل مسئله را تشویق کند و از آن بهعنوان آموزش 0/4 یاد میشود. هدف از این مقاله شناسایی فناوریهایی که لازمهی پیادهسازی آموزش 0/4 است، میباشد و پس از شناسایی بررسی میکند که آیا مراکز آموزش عالی امکان پیادهسازی این فناوریها را دارد یا خیر؟. برای دستیابی به این هدف بیش از 70 مقاله منتشر شده لاتین موردمطالعه قرار گرفت. با توجه به هدف تحقیق، روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) برای انجام تحقیق مورد استفاده قرار گرفت. این پژوهش از منظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی و شیوه گردآوری داده ها اسنادی-کتابخانهای و میدانی می باشد. پس از بررسی کامل مقالات تعداد 27 مضمون پایه شناسایی شد که در 7 دسته مضمون سازمان دهندهی: 1-فناوریهای ارتباطی و شبکه، 2- محتوای تعاملی، 3- فناوریهای مبتنی برهوش مصنوعی، 4-فناوری های آموزشی، یادگیری و تعاملی 5- فناوری های دیجیتال، 6- فناوری های واقعیت و شبیه سازی، 7- فناوری نوآورانه قرار گرفت و در نهایت مضامین سازمان دهنده در 2 دستهبندی فراگیر،1- فناوریهای ارتباطی و آموزشی و 2- فناوریهای نوین و هوش مصنوعی قرار گرفتند. پس از تهیه و توزیع پرسشنامه، باتحلیل دادههای بدست آمده از 6 دانشگاه کشور جهت امکان سنجی پیادهسازی این فناوریها نتیجه شد که دانشگاهها آمادگی لازم جهت تهیه و بکارگیری فناوریهای مرتبط با نظام آموزش نسل 0/4 را ندارند.