طراحی الگوی هوشمندسازی آموزشِ عالی ایران با رویکرد فناورانۀ دانشگاه نسل پنجم
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
3 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.22047/ijee.2024.465832.2092چکیده
هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی هوشمندسازی آموزشِ عالی ایران با رویکرد فناورانۀ دانشگاه نسل پنجم است. روش پژوهش کیفی و با رویکرد دادهبنیاد بوده است. جامعۀ آماری آن را متخصصان و صاحبنظران حوزۀ آموزشِ عالی تشکیل دادهاند. روش نمونهگیری قضاوتی هدفمند بوده است. ابزار جمعآوری دادهها مصاحبۀ نیمهساختاریافته بود که حجم نمونه را براساس نمونهگیری نظری و رسیدن به اشباع نظری تعیین کردیم. درمجموع، با 15 نفر مصاحبه کردیم. با استفاده از نرمافزار MAXQDA2020، کدگذاری باز، محوری و گزینشی، دادهها را تحلیل کردیم. براساس نتایج، این الگو دارای مؤلفههای تحولآفرینی (پیشرفتهای فناوری و چالشهای جهانی 5/0) و دانشجومحوری (تناسب دانشجو با صنعت و انتظارات دانشجویان) بهعنوان شرایط علّی، زیرساختهای نهادی (نگرش و بافت فرهنگی و آمادگی نهادی) بهعنوان شرایط زمینهای، حکمرانی نظام آموزشِ عالی (سیاستگذاری نظام آموزشِ عالی و راهبردهای نظام آموزشِ عالی) بهعنوان شرایط مداخلهگر، پیادهسازی و استقرار (توسعۀ زیستبوم فناوری و نوآوری) بهعنوان راهبرد، و مزیتها (نوسازی آموزشِ عالی و جامعهمحوری و کارآفرینی) بهعنوان پیامدهاست. ایران با پذیرش الگوی هوشمندسازی آموزشِ عالی ایران با رویکرد فناورانۀ دانشگاه نسل پنجم فرصت دارد چشمانداز آموزشِ عالی خود را متحول کند.