بررسی و شناسایی مهمترین عوامل مؤثر بر کیفیت آموزش و یادگیری دانشجویان دانشکدۀ مهندسی راه آهن
نویسندگان
1 دانشجو دکتری مهندسی حمل و نقل دانشگاه امیرکبیر
2 دانشجو کارشناسی مهندسی حمل و نقل ریلی دانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشجو کارشناسی مهندسی مهندسی حمل و نقل ریلی دانشگاه علم و صنعت ایران
4 استادیار دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22047/ijee.2024.475400.2109چکیده
با توجه به اهمیت بهره گیری از نیروهای متخصص در صنعت ریلی، لزوم توجه به کیفیت یادگیری و عوامل مؤثر بر آن در تربیت کارکنان آیندۀ این صنعت انکارناشدنی است. هدف پژوهش حاضر شناسایی مهمترین عوامل مؤثر بر کیفیت یادگیری و آموزش و طرح راهکارهایی به منظور افزایش و بهبود آن در دانشجویان دانشکدۀ مهندسی راه آهن است. جامعۀ آماریْ دانشجویان درحال تحصیلِ دانشکدۀ راه آهن دانشگاه علم وصنعت ایران بودند که درنهایت 132 نفر از آنان به عنوان حجم نمونۀ به دست آمده از روش نمونه گیری تصادفی ساده بررسی شدند. روایی محتواییِ پرسشنامه را تعدادی از استادان و متخصصان این حوزه انجام دادند. پایاییِ گویه های پرسشنامه نیز با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی مرکّب بررسی شد و ضریب آلفای کرونباخ برابر با 74/0 به دست آمد. برای بررسی درستیِ روابط درنظرگرفته شده در مدل پژوهش، از تحلیل عاملی تأییدی (CFA) استفاده کردیم. مهمترین نتایج نشان داد که هر پنج عامل «آشنایی و رضایت از رشته»، «یادگیری عملی»، «امکانات و فضای آموزشی»، «کیفیت آموزش» و «عادات مطالعه» در مدل مفهومی درنظرگرفته شده دارای رابطه ای معنادار با سازۀ اصلی، یعنی کیفیت یادگیری و آموزش دانشجویان، بودند. درعین حال، عامل «آشنایی و رضایت از رشته» بیشترین و، در مقابل، «عامل امکانات و فضای آموزشی» کمترین سهم را در کیفیت یادگیری و آموزش دانشجویان داشتند. در پایان، راهکارهای افزایش کیفیت آموزش و یادگیری دانشجویان را، به ویژه دانشجویان دانشکدۀ راه آهن که به عنوان مطالعۀ موردی در تحقیق حاضر بررسی شدند، مطرح کرده ایم.