مقایسه روابط ایران و ونزوئلا در دولت های احمدی نژاد، روحانی و رئیسی بر اساس نظریه سازه انگاری
نویسندگان
1
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22034/isj.2026.493917.2264چکیده
طی دو دهه اخیر، در میان کشورهای آمریکای لاتین ایران گرمترین روابط را با ونزوئلا داشته است. این امر موجب شده تا پیوسته سوالات مختلفی درباره ماهیت و کیفیت این روابط شکل گیرد. یکی از این پرسش ها به مساله فراز و فرود این روابط طی سه دولت اخیر در ایران بازمی گردد. سوال پژوهش حاضر این است که روابط ایران و ونزوئلا در سه دولت احمدی نژاد، روحانی و رئیسی چه تغییری کرده است؟ مهم ترین وجوه تشابه و تفاوت آن چه بودند؟ فرضیه اصلی پژوهش این است که دولت های مختلف در ایران هر کدام برخی از عناصر شکل دهنده هویت ایران را برجسته و برخی دیگر را کم فروغساختهاند و این تغییر نوع نگاه به ونزوئلا و روابط با آن را تغییر داده است. در انجام پژوهش حاضر از نظریه سازه انگاری و روش مقایسهای استفاده شده است و داده ها به شیوه کتابخانهای گرداوری شده اند. یافته های پژوهش با تایید فرضیه اصلی نشان می دهد که عدم وجود برنامه فرا دولتی در قبال روابط با کشورهای آمریکای لاتین سبب شده که با تغییر دولتها روابط ایران با ونزوئلا دست خوش تغییر شود. در نتیجه آنچه بر گرمی و تداوم این روابط تاثیرگذاشته است بیش از آنکه نیازهای اقتصادی باشد علائق سیاسی است. بنابراین ترسیم افق بلندمدت و استراتژیک برای این روابط بسیار سخت و دشوار است.