فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر مقایسة تأثیر شش ماه برنامة ترکیبی مراقبتی با مکمل‌دهی سیر بر برخی عوامل انعقادی در مردان میانسال مبتلا به DVT بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه‌تجربی و با طرح کارآزمایی بالینی (کد: IRCT20210718051924N1) انجام گرفت. آزمودنی‌ها 40مرد (سن 01/4±50/51 سال، درصد چربی 24/3±63/28 درصد) با سابقة حداقل 3 سال ابتلا به DVT بودند که از داروی وارفارین استفاده می‌کردند و به‌صورت تصادفی در چهار گروه 1. تمرین‌ترکیبی، 2. تمرین‌ترکیبی+مکمل سیر، 3. مکمل سیر و 4. کنترل تقسیم شدند. تمرین ترکیبی به مدت 24 هفته با تواتر 3 جلسه در هفته که ابتدا تمرین مقاومتی (با شدت 50 – 60 درصد 1RM) و سپس تمرین هوازی (با شدت 55 تا 60 درصد ضربان قلب ذخیره) انجام گرفت. مکمل سیر روزانه 1200میلی‌گرم به‌صورت کپسول هر روز ساعت 10صبح استفاده شد. فاکتورهای PT، PTT و INR پیش و پس از 24 هفته اندازه‌گیری شد. از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه، آزمون tزوجی (به‌منظور بررسی تفاوت درون‌گروهی) و آزمون تعقیبی توکی (به‌منظور بررسی تفاوت بین‌گروهی) در سطح معناداری (05/0P<) استفاده شد. یافته‌ها نشان داد هم تمرین ترکیبی+سیر و هم مصرف سیر به‌تنهایی بر میزان PT (سیر 3/3 درصد افزایش 004/0P=؛ تمرین+مکمل 3/13 درصد افزایش 001/0P=) و INR (سیر 2 درصد افزایش 013/0P=؛ تمرین+مکمل 46 درصد افزایش 001/0P=) تأثیر معناداری داشتند. همچنین تمرین ترکیبی+سیر بر میزان PTT5/1­ درصد افزایش (014/0P=) تأثیر معناداری داشت. اما این میزان تأثیرات در گروه تمرینات ترکیبی (PT: 355/0P=، INR:259/0P=، PTT:448/0P=) و گروه سیر در میزان PTT (504/0p=) معنادار نبود. همچنین 24 هفته تمرین ترکیبی توأم با مصرف سیر بیشترین میزان افزایش PT و INR را نسبت به سایر گروه‌ها در پی داشت (PT: نسبت به مکمل سیر 004/0P=، نسبت به تمرین ‌ترکیبی 004/0P=، INR: نسبت به مکمل سیر 001/0P=، نسبت به تمرین ‌ترکیبی 004/0P=). توصیه می‌شود از تمرینات ترکیبی توأم با مصرف سیر به‌دلیل تأثیر بر فاکتورهای PT و INR و نقش مهم این فاکتورها در برقراری تعادل مجدد هموستاز استفاده شود.