بررسی آرای فقها در مورد منافات اخذ اجرت با قصد قربت با رویکردی بر دیدگاه امام خمینی(ره)

نویسندگان

1 دانشیار الهیات و فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشجوی کارشناسی ارشدالهیات و فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد

doi
چکیده

:یکی از موضوع‌های فقهی که از دیر باز در فقه  مطرح بوده و همزمان با تکامل فقه رشد کرده قاعدة حرمت اخذ اجرت بر واجبات است. از جمله ادله‌ای که موجب حکم به تحریم  اخذ اجرت شده است، ناسازگاری اخذ اجرت با قصد قربت است. این مسأله تأثیر زیادی در بینش فقهی فقیهان دارد تا جایی که بسیاری از آرای  ایشان درباره این قاعده بر محور همین سازگاری  یا ناسازگاری شکل گرفته است. اغلب فقها اخذ اجرت بر واجبات توصلی را جایز می‌دانند.در حقیقت قدر متیقن قاعدة حرمت اخذ اجرت بر واجبات به واجبات عبادی برمی‌گردد. به این منظور در این مقاله به بررسی حرمت اخذ اجرت بر واجبات عبادی از دیدگاه امام خمینی پرداخته شده  و  شبهات پیرامون این مسأله طرح و پاسخ داده شده است.