نقش محوری تجربه زیسته مهندسان در نوآوری و ارتقای کیفیت آموزشی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی شیمی دانشکدگان فنی دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده مهندسی شیمی پردیس دانشکده های فنی دانشگاه تهران
3 دانشکده مهندسی شیمی دانشکدگان فنی دانشگاه تهران
4 دانشکده مهندسی شیمی دانشکدگان فنی دانشگاه تهران
doi
10.22047/ijee.2024.458840.2083چکیده
در حال حاضر، نظام آموزشی مهندسی در ایران، عمدتاً بر مهارتهای سخت و سنتی تمرکز دارد و فاقد برنامهای مدون برای آموزش مهارتهای نرم به مهندسان است. ارتقای کیفیت دورههای کارشناسی مستلزم تلفیق آموزش با دانش تجربی کسبشده در بستر جامعه، دستگاههای اجرایی و بنگاههای اقتصادی است. این امر میتواند نوآوری آموزشی و پیشرفت شغلی آینده مهندسان را به طور چشمگیری ارتقا دهد. استفاده از تجارب حرفهای مهندسان در ساختار دروس دانشگاهی یا فعالیتهای فوقبرنامه، یکی از اقدامات مؤثر برای ارتقای کیفیت آموزش مهندسی به شمار میرود. این تجارب میتوانند به عنوان پلی ارتباطی بین دانشگاه و صنعت عمل کرده و دانشجویان را با چالشها و فرصتهای واقعی حرفهای آشنا سازند. در این پژوهش، به بررسی و تحلیل این ایده در چندین ورودی مختلف دوره کارشناسی دانشگاه تهران پرداخته شده است. به منظور ارزیابی تأثیرگذاری تجارب حرفهای مهندسان موفق بر آموزش دانشجویان کارشناسی، یک نظرسنجی تخصصی و اصولی طراحی و با معیارهای روانشناسی مورد ارزیابی قرار گرفت. بازخورد دقیق دانشجویان جمعآوری و نتایج حاصل از آن تحلیل شد. در نهایت، بر اساس یافتههای این تحقیق، پیشنهاداتی برای بهبود کیفیت آموزش مهندسی ارائه شده است. اجرای جدی و مستمر این اقدامات میتواند نقش مهمی در توسعه و ارتقای نظام آموزشی مهندسی کشور ایفا کند و دانشجویان را به نحو مطلوب برای حضور در محیط حرفهای آماده سازد.