همزیستی میان فناوری هستهای و محیط زیست با تاکید بر حقوق بین الملل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
2 استادیار گروه حقوق بینالملل، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
3 استادیار گروه حقوق، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/isj.2024.325457.1736چکیده
آغاز پروژه فناوری هستهای آغاز چندان خوبی نبود و برنامههای فناوری هستهای با بکارگیری بمب اتمی همراه بود، اما پس از تجربه تلخ هیروشیما ناکازاکی استفاده انسان دوستانه و صلحآمیز از این انرژی ارزشمند به تدریج در دستور کار قرار گرفت. به همین دلیل از دهه شصت میلادی حرکت به سوی استفاده از فناوری هستهای در خدمت جامعه بشری آغاز شد. در مقاله حاضر با روش توصیفی تحلیلی، به دنبال پاسخ به این سوال میباشیم که آیا فناوری هستهای میتواند با محیط زیست همسو باشد؟که به نظر میرسد با هم همزیستی دارند، و با این هدف که محدودیتها از سوی کشورهای صاحب این فناوری بر عدم دستیابی سایر کشورها به انرژی هستهای به بهانه جلوگیری از دستیابی کشورهای مذکور به سلاحهای هستهای اعمال میگردد فاقد وجهه حقوقی بوده و هیچگونه توجیه منطقی نخواهد داشت. آنچه که به عنوان نتیجه این پژوهش حاصل گردیده است، این است که استفاده از فناوری هستهای در امور کشاورزی، پزشکی و صنعتی گسترش یافت و تحولاتی چشمگیر پدیدار شد، به گونهای که برای نمونه امروزه پزشکی هسته نقشی حیاتی و تعیین کننده در تشخیص و درمان بسیاری از بیماریها دارد. بکارگیری فناوری هستهای در تولید برق و تولید مواد با خواص ویژه و هم چنین تولید گونههای مقاوم محصولات کشاورزی نسبت به آفات و کم آبی، تنها شماری از استفادههای گوناگون این علوم در پزشکی صنعت و کشاورزی است.کلید واژه: انرژی، فناوری هستهای، صلحآمیز، محیط زیست، همزیستی.