رویکرد غرب در عدم اشاعه هستهای: مقایسه پرونده هستهای ایران و کرهجنوبی
نویسندگان
1 دانشیار عضو هیات علمی گروه روابط بینالملل، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران،
2 استاد روابط بینالملل دانشگاه تهران.
3 گروه روابط بینالملل، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی ایران
doi
10.22034/isj.2023.368476.1928چکیده
همزمان با پرونده هستهای ایران، پرونده تخلفات پادمانی کرهجنوبی نیز در آژانس بینالمللی انرژی اتمی مطرح گردید. تشابه قابل توجهی در ماهیت و سطح تخلفات پادمانی ایران و کرهجنوبی وجود دارد، اما برخلاف پرونده هستهای ایران، پرونده کرهجنوبی پس از مدت کوتاهی با حل و فصل موضوعات پادمانی این کشور مختومه شد. هدف این پژوهش آن است که رویکرد غرب در موضوعات عدم اشاعه هستهای مانند پرونده هستهای ایران و کرهجنوبی را تبیین و تشریح نماید. این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش است که دلیل سرانجام متفاوت پرونده هستهای ایران و کرهجنوبی چیست. با بررسی گزارشهای پادمانی آژانس بینالمللی انرژی اتمی درباره ایران و کرهجنوبی و همچنین مواضع کشورهای غربی در کنفرانسهای بازنگری معاهده عدم اشاعه سلاحهای هستهای، به روش توصیفی تحلیلی، این نتیجه حاصل شد که با در نظر گرفتن اصول، هنجارها و قواعد رژیم بینالمللی عدم اشاعه هستهای، مهمترین دلیل تفاوت سرانجام دو پرونده ایران و کرهجنوبی را نه در نوع نظامهای سیاسی این دو کشور و رابطه سیاسی آنها با غرب، بلکه در نحوه تقابل و تعامل ایران و کرهجنوبی با سیاست عدم اشاعه هستهای غرب و پیگیری یا عدم پیگیری برنامه غنیسازی اورانیوم باید جستجو نمود.
