پیش بینی بهزیستی روانشناختی براساس احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نقش واسطه‌ای تاب آوری در زنان نابارور

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد محلات، دانشگاه آزاد اسلامی، محلات، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، واحد محلات، دانشگاه آزاد اسلامی، محلات، ایران

doi
10.22038/mjms.2019.15559
چکیده

مقدمهناباروری در واقع یک بحران پیچیده زندگی است که می‌تواند پیامدها و مشکلات روان‌شناختی بی‎شماری را به زوجین و مخصوصاً زنان نابارور تحمیل کند. پژوهش حاضر، با هدف پیش بینی بهزیستی روانشناختی براساس احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نقش واسطه‌ای تاب آوری در زنان نابارور انجام شد.روش کارپژوهش حاضر از نوع مطالعات کاربردی و از نظر شیوه گردآوری همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز فوق تخصصی ناباروری جهاد دانشگاهی قم در سال 1397 بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به تعداد 351 نفر انتخاب شدند. شرکت کنندگان، پرسشنامه استاندارد بهزیستی روان‌شناختی ریف، احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل داده‎های تحقیق از نرم افزار‎های SPSS و PLS جهت انجام روش معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایجتحلیل داده‎ها نشان داد که بین احساس تنهایی و بهزیستی روانشناختی رابطه معکوس معنادار وجود دارد(519/0-=R)، بین حمایت اجتماعی ادراک شده با بهزیستی روانشناختی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد(483/0-=R)، تاب آوری رابطه بین احساس تنهایی و حمایت اجتماعی ادراک شده با بهزیستی روانشناختی واسطه گری می‌کند.نتیجه­گیریبا توجه به نتایج بدست آمده، کاهش احساس تنهایی و افزایش حمایت اجتماعی ادراک شده زنان نابارور از یک سو و افزایش تاب آوری آنها از سوی دیگر می‎تواند بهزیستی روان شناختی آنها را افزایش دهد.