مدارا و شناخت متقابل در جهانی شدن ترکیبی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه علمی کاربردی فولدا دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی

doi
10.22034/isj.2023.411061.2054
چکیده

ما شاهد مرحله جدیدی از جهانی شدن هستیم که می‌توان آن را ترکیبی توصیف کرد. این مفهوم‌سازی، از مفهوم جنگ ترکیبی پیروی می‌کند و اساساً فرآیند پرتنش جهانی‌شدن مداوم و مقاومت همزمان محلی و منطقه‌ای در برابر آن را، در بر می‌گیرد. در نتیجه، هویت‌ها در سراسر جهان نامشخص و سیال (از دید زیگمونت باومن) هستند و یا حتی منحل می‌شوند. این روند انحلال، منجر به شکل‌گیری هویت‌های تکه‌تکه‌ای می‌شود که به سختی توسط ایدئولوژی‌های قدیمی- یا با خشونت- حفظ می‌شوند. یک راه جایگزین برای تضمین هویت در این روند انحلال، شناخت متقابل تمدن‌های جهان است که الزاماً مستلزم تساهل است. با این حال، تساهل همچنین مستلزم خط‌کشی به چیزی است که نباید تحمل شود. دقیقاً در فرآیند شناخت متقابل است که نباید تفاوت ها را نادیده گرفت. مثلاً تساهل در فهم لیبرال به عنوان یک حق است، اما در تفکر اسلامی به عنوان یک تکلیف تلقی می‌شود. اما، ما فقط نباید به تفاوت‌ها بسنده کنیم. از این نظر، دیدگاهی از تساهل به عنوان یک فرآیند -در اینجا- توسعه‌یافته و با مفهوم چرخه صعودی روشن می‌شود. برداشت ملاصدرا، فیلسوف مهم اسلامی، از تساهل، حاوی بذرهای مفهومی است که برای گفتگوی بین فرهنگی و حفظ هویت ضروری است.