مدل دوهدفه تعیین مدتزمان بهینه ماشینکاری در سلول رباتیک یک ماشینه با در نظر گرفتن طول عمر غیرقطعی ابزار
نویسندگان
1 گروه مهندسی صنایع، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
2 گروه مهندسی صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی صنایع، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.
4 گروه مهندسی صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22105/dmor.2021.274589.1328چکیده
هدف: در ماشینآلات CNC با تغییر در شرایط ماشینکاری مانند سرعت و نرخ تغذیه، مدتزمان عملیات نیز تغییر خواهد کرد. تغییر در این شرایط همچنین منجر به تغییر در زمان سیکل تولیدی و هزینههای تولید میشود. طول عمر ابزار نیز نسبت به این تغییرات حساس است. مدتزمان مناسب ماشینکاری عموماً با فرض معین بودن طول عمر ابزار و با هدف حداقل نمودن هزینههای تولید تعیین میشود. حالآنکه حداقل نمودن هزینهها معمولاً منجر به افزایش زمان ماشینکاری و کاهش نرخ خروجی میشود.روششناسی پژوهش: در این تحقیق، مدتزمان بهینه ماشینکاری با استفاده از یک مدل دوهدفه شامل حداقل نمودن هزینه و زمان سیکل تولیدی در یک سلول رباتیک یکماشینه شامل یک ماشین CNC و یک ربات جابهجا کننده، برای تولید قطعات یکسان معرفی شده است. مدل پیشنهادی تحقیق با استفاده از روش محدودیت اپسیلون در نرمافزار گمز کدنویسی و نتایج آن گزارش شده است.یافتهها: مسئله این تحقیق در دو حالت طول عمر معین و احتمالی ابزار مدلسازی و حل شده است. نتایج نشان داد که کاهش مدتزمان عملیات در سرعتهای متفاوت لزوماً افزایش هزینه یکسانی را به سیستم تحمیل نمیکند؛ بنابراین باید در انتخاب مدتزمان مناسب ماشینکاری برای ابزارها و قطعههای متفاوت دقت بیشتری نمود. توجه به نرخ وقوع شکستهای ناگهانی نیز در انتخاب زمان مناسب برای ماشینکاری اهمیت دارد.اصالت/ارزشافزوده علمی: در این تحقیق، برای نخستین بار نرخ وقوع خرابی ابزار بهعنوان یکی از عوامل ایجاد هزینه در سلول رباتیک به تابع هزینه یک سیکل تولیدی اضافه شده است و تأثیر آن بر تعیین مدتزمان مناسب ماشینکاری بررسی شده است.
