بررسی رابطۀ بین روش تدریس، انگیزش و یادگیری دانشجویان (مقایسه‏ ای بین دانشجویان مهندسی و غیرمهندسی)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت و حسابداری دانشگاه زنجان

2 گروه مدیریت و حسابداری، دانشگاه زنجان. زنجان. ایران

3 گروه مدیریت و حسابداری، دانشگاه زنجان. زنجان. ایران

doi
10.22047/ijee.2023.399415.1982
چکیده

 یادگیری و انگیزش دانشجویان همواره از موضوعات مهم در آموزش عالی بوده‏اند و عوامل مؤثر بر آنها به شیوه ‏های مختلف مورد بررسی قرار گرفته ‏اند. تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر روش تدریس بر انگیزش و یادگیری دانشجویان انجام شده است. تحقیق به صورت پیمایشی و در بین دانشجویان دانشگاه زنجان انجام شد. داده ‏ها با استفاده از پرسش‏نامه به صورت حضوری و برخط جمع ‏آوری شد. برای تحلیل داده ‏ها از نرم ‏افزارهای SPSS 22 و Smart PLS 3 استفاده شد. یافته‏ ها نشان داد در کل، رابطۀ معناداری بین متغیرها وجود دارد ولی این همبستگی در دانشکده ‏های علوم و کشاورزی معنادار نبود. همچنین روش تدریس تأثیر معناداری بر انگیزش و یادگیری دانشجویان داشت. به علاوه، انگیزش نقش میانجی را در رابطه بین روش تدریس و یادگیری دانشجویان ایفا می ‏کرد. نتایج آزمون میانگین نشان داد که تفاوت معناداری در متغیرهای پژوهش در بین دانشجویان دختر و پسر وجود ندارد. به علاوه، مدل تحقیق در بین دانشجویان دانشکده ‏های مهندسی با دانشکده‏ های علوم انسانی و علوم، تنها در یک مسیر (تأثیر روش تدریس بر انگیزش) تفاوت معناداری داشت