تبیین ژئوپلیتیکی همگرایی اقتصادی هند با ایران
نویسندگان
1 دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیت مدرس تهران
2 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران.
3 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه خوارزمی تهران
doi
10.22034/isj.2023.367702.1922چکیده
همگرایی اقتصادی و سیاسی در سطح منطقه و همسایگان را میتوان ماهیت جدیدی از روابط بین کشورها، پس از جنگ سرد دانست. به این دلیل که برخی کشورها دیگر میل و رغبتی برای ادامه وضعیت وابستگی به بلوک غرب یا شرق را نداشته و در پی تجربه جدید در همکاری و نزدیکی با یکدیگر بودند. ایران و هند نیز از این قائله مستثنی نبودند. موقعیت ژئوپلیتیکی هند و شرایط عدم همگرایی سیاسی و اقتصادی با برخی همسایگان نزدیک این کشور را میتوان به نحوی موقعیتی مناسب برای استفاده کشورهای دیگری همچون ایران دانست. از این رو این پژوهش با روش تحلیلی توصیفی و با استفاده از منابع معتبر کتابخانهای و اینترنتی در پی جواب این سؤال است که از منظر ژئوپلیتیکی کشور هند چه نقشی میتواند در همگرایی اقتصادی با کشور ایران داشته باشد؟ نتایج تحقیق حاکی از آن است که سه عامل باعث شکلگیری همگرایی اقتصادی ایران و هند شده، که عبارتاند از: واگرایی هند با چین (اختلافات مرزی و دستیابی به سلاحهای هستهای تسلیحاتی)، واگرایی هند با پاکستان (درگیری کشمیر، مسئله آب رودخانهها، درگیری کارگیل و نزاع در سیاجن) و موقعیت خاص ایران و بندر چابهار و عدم مداخله ایالات متحده آمریکا.