بررسی زیرساختهای فلسفی آموزش اخلاق مهندسی (یک بررسی نظاممند)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامه درسی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22047/ijee.2023.368299.1948چکیده
هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی زیرساختهای فلسفی آموزش اخلاق حرفهای در دانشکدههای مهندسی همراه با معرفی رویکردهای فلسفی مورد توجه و مغفول در این زمینه بوده است. مکاتب فلسفی علاوه بر اینکه به عنوان لنزهایی برای بررسی آموزش اخلاق مهندسی تلقی میشوند، در تنظیم برنامههای آموزشی مهندسی نیز تأثیرگذار بوده و میتوانند بین موارد علمی و غیرعلمی تعادل ایجاد کنند تا دانشکدههای مهندسی از این طریق بتوانند مهندسینی هم خبره در علم و دانش و هم مزین به اخلاق مهندسی پرورش دهند. با توجه به مطالعات و نتایج مختلف گزارششده در این زمینه، پژوهش حاضر با هدف گردآوری و مقایسه پژوهشهای انجامشده به روش مرور نظاممند، در پایان سال 2021 میلادی انجام گرفت. به همین منظور موتورهای جستجوی Scopus و مگیران با بررسی عبارات Philosophy” و Engineering ethics education” در عنوان، کلیدواژه و چکیده مقالات مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج حاصل از بررسی مطالعات نشاندهنده یک زیرساخت فلسفی غالب مورد توجه و هشت زیرساخت فلسفی مغفول است. 76/82% مقالات مدرنیسم را رویکرد غالب اما ناکارآمد دانستهاند و 65/52% مقالات عدم توجه به رویکرد جامع (مشمول) در آموزش اخلاق مهندسی را مغفولترین رویکرد معرفی کردند. جایگاه رویکرد پسامدرنیسم، پدیدارشناسی، انسانمحور، جامع، مذهبی، مشارکتی، موقعیتی، انتقادی، ساختنگرایی در پرورش مهندسینی اخلاقمدار و حرفهای در عصر کنونی خالی است.