بهینهسازی آرایش شافت کامپوزیتی تحت پیچش با استفاده از الگوریتمهای ژنتیک و ازدحام ذرات
نویسندگان
1 دانشگاه یزد، دانشکده مهندسی مکانیک
2 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.61186/masm.4.1.64چکیده
بهینهسازی شافت کامپوزیتی تحت گشتاور پیچشی در پژوهشهای پیشین، با فرض ثابت بودن گشتاور و با هدف کمینهکردن جرم انجام شده است. در پژوهش حاضر، علاوه بر لحاظ کردن جرم، اجازه تغییر میزان گشتاور اعمالی تا پیش از خرابی در اولین لایه نیز داده شده تا بتوان در عین وزن پایین، از ظرفیت باربری کامپوزیت بهره بیشتری برد. از همین رو، تابع هدف بهصورت بیشینهکردن نسبت "گشتاور به جرم T/m" در نظر گرفته شد. برای انجام بهینهسازی از دو الگوریتم ژنتیک و ازدحام ذرات استفاده شد. پارامترهای ورودی مسئله شامل تعداد لایه، ضخامت و زاویه هر لایه و گشتاور اعمالی بوده و قیدِ تعریف شده، عدم وقوع خرابی در لایههای کامپوزیتی (با احتساب معیار خرابی سای – وو در نرمافزار اجزای محدود آباکوس) بود. همچنین مسئله فوق برای مقایسه اثر نوع تابع هدف، با در نظر گرفتن جرم کمینه بعنوان تابع هدف با دو الگوریتم فوق بررسی شد. نتایج نشان از آن دارد که الگوریتم ژنتیک، برخلاف الگوریتم ازدحام ذرات، همگرایی مناسبی را داشته است. همچنین استفاده از شافت کامپوزیتی (فارغ از نوع تابع هدف) تا بیش از 80% باعث کاهش جرم در مقایسه با شافت فولادی شده است. ضمناً گرچه شافت کامپوزیتیِ پیشنهادی توسط تابع هدف T/m بیشینه، جرم بیشتری نسبت به شافت پیشنهادی با تابع هدف جرم کمینه دارد، ولی توانسته گشتاوری 8.5 برابری را تحمل کند؛ بدین معنی که با افزایش وزن نسبی در حد منطقی، ظرفیت بارپذیری شافت تا 8.5 برابر افزایشیافته است.