انتخاب شریک در ائتلاف‌های استراتژیک با استفاده از ترکیب روش‌های تصمیم‌گیری چندشاخصه(مورد مطالعه: یکی از کنسرسیوم‌های نفتی کشور)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مهندسی صنایع- مدلسازی سیستم‌های کلان، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 استادیار گروه سیستم‌های اقتصادی و اجتماعی، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه سیستم‌های اقتصادی و اجتماعی، دانشکده مهندسی صنایع و سیستم‌ها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22105/dmor.2020.240646.1190
چکیده

کنسرسیوم‌های نفتی در ایران یکی از مهم­ترین رویکردهای اجرای پروژه­های عظیم صنعت پتروشیمی به شمار می­آیند؛ اما در این میان انتخاب شرکایی لایق یکی از گلوگاه­های بسیار حیاتی در چنین شبکه­های همکاری است. هدف از این مقاله ارائه راه­حلی کاربردی و درعین‌حال ساده است. تا تصمیم­گیرندگان بتوانند انتخاب شایسته­ای از میان کاندیدها به عمل‌آورند. بدین منظور مدل سه مرحله­ای طراحی‌شده است که در مرحله نخست ابتدا شاخص­های تأثیرگذار بر انتخاب شریک از دیدگاه خبرگان و مرور ادبیات گردآوری و با کمک روش سوارا وزن دهی شد. در مرحله بعد رتبه­بندی شرکا (6 شرکت داخلی و 4 شرکت خارجی) بر اساس مجموعه­ای از روش­های تصمیم­گیری همچون کوپراس، ویکور، وزن دهی تجمعی ساده، تاپسیس، آراس، مورا و مولتی مورا صورت گرفت. در مرحله نهایی به ادغام نتایج رتبه­بندی بر اساس کپ­لند پرداخته شد. در پایان، توانایی مالی و نسبت بدهی و توان بازپرداخت به‌عنوان مهم­ترین شاخص و زیر شاخص معرفی شدند. هم­چنین شریک 3 به‌عنوان برترین کاندید از سوی کپ­لند انتخاب شد. درنهایت، به­منظور سنجش عملکرد ادغام نتایج از ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده و نتایج قرابت بالای آزمون و ادغام نتایج حاصل شد، بنابراین می­توان گفت رویکرد مورداستفاده عملکرد مطلوبی داشته است.