مفهومسازی حقوق بشردوستانه و آزادی و عدالت انسانیدوستانه تر از نگاه یک زن قبیلهای و همجنسگرا: توانمندسازی به حاشیه رانده شدگان از طریق حق خواندن و نوشتن
نویسندگان
1 دانشجوی حقوق و جامعهشناسی در دانشگاه ملی حقوق اوریسا و دانشجوی روانشناسی در دانشگاه آزاد ملی ایندیرا گاندی (IGNOU)
doi
چکیده
غالباً بحث بر سر این نیست که ما بر سر اهمیت مباحث منطقهای با قابلیت جهانی شدن - که حاصل اطلاعات گردآوری شده در این عرصه و یا سایر عرصههای تحقیقاتی است – توافق داشته باشیم. بلکه تجارب شخصی نشان میدهد که معمولاً اینگونه مباحث بدون هیچ استفاده آکادمیکی، زینتبخش قفسههای کتابخانههاست. در این نوشتار به دنبال تلاش نامتعارف برای درک تفاسیر تازهتر از مفهوم عدالت و آزادی از طریق ترکیب 60 به 40 تجارب شخصی و عمومی در عرصه گفتمانهای جامعهشناختی، اقتصاد، روانکاوی، حقوق، فمینیسم، همجنسگرایی و مطالعه سیاسی که این مباحث سازنده حقوق بشردوستانه و انساندوستانهتر هستیم. در این نوشتار من به صورت فروتنانه تلاش خواهم کرد چهارچوبهای برای معدود زنان به حاشیه رانده شده توسط «دیگران» و «مردان» هندی که صدایشان شنیده نمیشود و همواره تحت تجاوز سرکوب بوده و نادیده گرفته میشوند فراهم کنم. این مقاله یک رمان و به احتمال زیاد تنها چشمانداز جریان اصلی جنسیتی، قبیلهای و همجنسگراست که به زنانی میپردازد که گاه به واسطه حقوق غیردوستانه و گاه به خاطر شرایط اجتماعی، در حاشیه قرار گرفتهاند. نوشتار حاضر بر آن است که چگونه حق خواندن و نوشتن میتواند چنین افرادی را برای بهرهگیری از حقوق انسانیشان توانمند ساخته و در دورههای صلح و خشونت از آنان به خوبی محافظت کند.
